Убаво што Ана го споделила своето искуство, навистина може да биде корисно за некого.

Но, не можам а да не кажам дека целиот концепт на текстот ми остави горчина во устата: ако си супер човек приватно и професионално, ако си успешен, образуван и мотивиран за работа, оди пријави се некаде џенем, потпиши тестамент, акај се и по кризни подрачја, најверојатно упропасти си го семејството и заборави каде ти е домот. Сега, твојот „успех“ ќе се мери со тоа што наместо 300 евра, ќе земаш 3.000, наместо Југо, ќе возиш Мерцедес, а наместо во 100 квадрати, ќе живееш во „gated community“, во куќа од 500 метри квадратни и двор од 2.000 (w/ pool, barbecue & cabana), а гаражата ќе ти се отвора со далечинско - само што ретко ќе си тука за да „уживаш“ сам во тоа. Yes, малце црно го загледав, но секако не е ни толку бело одењето во „белиот свет“.

Точно моите мисли, Гудбајтс.
Всушност, ако си способен и те бива, може сосема добро да се живее и во Македонија. Веќе постојат и македонски компании кои на ваквите луѓе им даваат добри работни услови, можности за напредок, па дури и пристојна плата (за македонски состојби).
Според она што јас сум го гледал, во странските фирми секогаш те третираат по малку како нееднаков, некој кој треба се` да слуша и најмногу да работи.

„... во странските фирми секогаш те третираат по малку како нееднаков, некој кој треба се` да слуша и најмногу да работи...“

- Биди среќен што сме те вработиле! ;-)